อจให้หาความแตกต่างและก็ความแปลกระหว่างคนไทยกับคนญี่ปุ่น ซึ่งเราเลือกเรื่อง "ความเชื่อ"

 

 「ここが変だよタイ人」

信じることは国によって違います。また基本は怖気からです。昔のタイ人にとって幽霊矢お化けなど怖くて悪い事を起こすかもしれないので幽霊とお化けを怒らないように祭らなければならなかったものである。時々人間とか動物とかを殺す事もあります。つまり生け贄しました。

一方で昔の日本人もかみさまが怖くてタイ人のようにしました。しかし技術が発達してきたら、伸秘的なことがだんだん減ってきました。結局、信じる事から習慣になったところが、タイではまだ減らないである。

タイ人は仏教を信じているとともに伸秘的をしんじています。ある人理由がないことでも、しんじることもあります。   たとえば、Dさんの家が生まれた動物がおかしかったら、うわさになって多い人が線香や花や料理など持って祭ります。もし、宝ぐじを買った人のとって大切なことをしなければならないものです。 理由は祭った後で当たるはずと信じます。

ある人いい事を起こすためにそんなことをする人が多いである。つまりなんでもなるべくしなくて、運命を待っているばかりである。 このうえ悪い人はそんなことを使って人を騙すことを起こしました。

ところでこんにち人の考えが変わるいにつれて信じることも変わってきました怖気の問題はなくしますがよく考えて、自分でなるべくしたほうがいいではないでしょうか。

ไปลุยคันจิต่อดีกว่าจ้า บันไซใกล้เวลาเชือดแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 3 Dec 2009 19:56:23 by kurai->เด็กวายยยคนหนึ่ง

เป็นวิชาที่เราชอบนะ เวลาที่เขาให้เรื่องอ่านแล้วก็ต่อเรื่อง เว้นแต่เวลาสอบเท่านั้นที่ไม่ชอบ เพราะเราชอบคุ้นแกรมม่า ไวยยากรณ์ไปเรือยๆ

街の灯จ้า เรื่องคือชายเพนจรปิ้งสาวขายดอกไม้ตาบอด เขาจึงพยายามทำงานเพื่อเลี้ยงดูผู้หญิงคนนี้น่ะแหละ แต่แล้ววันหนึ่งก็มีชายคนหนึ่งซึ่งเมาอยู่ ด้วยความเมาจึงให้เงินผู้ชายคนนี้มา ผู้ชายคนนี้ก็เลยเอาเงินไปให้ผู้หญิงเพื่อรักษาตา

แต่ผู้ชายดันซวย เพราะไอ้คนนั้นมันสร่างเมาแล้วก็คิดว่าตัวเองถูกเงินขโมยไป  แล้วก็สืบไปจนเจอคนเพนจรคนนั้น เขาก้เลยต้องเข้าคุกตามระเบียบ

แต่ช่วงนั้น สาวคนนั้นก็ไปรักษาตาหายพอดีกับที่ช่วงที่คนๆนั้นออกจากคุก แล้วก็ผ่านร้านดอกไม้ ด้วยความสงสาน ผู้หญิงคนนั้นเลยให้เงินแต่พอสัมผัสถูกมือ ผู้หญิงก็จำได้ว่าเป็นคนที่เคยให้เงินเธอไปรักษาตา..

อันนี้เราต่อล่ะน้า

「あなたでしたの?」彼の顔をはっきり見るとめそめそ泣き出す。

彼は『そんなはずはない』と考えている。 そのとき彼女は目が見えなかったから、たって私の子と知らなかったと思った。今回は確認するように彼女に優しい声でもう一度聞いた。

「私のこと知ってるのか」唇が震えて、返事を待っていても息が詰まるようだ。

「ええ、さっきあなたの手を触って、わかったよ」彼女の返事のよると彼がびっくりして、気にしていた。

花を売る彼女は「なぜ、私があなたのことおぼえている?」返事に答える前ににっこ笑った「そのとき目が見えないおかげでそんなことおぼえられるわ」と返事した。やっと両方を告白して、結婚にした。

警察官は「さっさと起きろ」叫んだとたん、浮浪者は急に目を覚めた。その時彼は分かると「ゆめだった」小さい声で言った。ある日誰かによるとその娘は目が治すことができた後でお金持ちの酔っ払い男と結婚した。

その前にその娘の面倒ために一生懸命働いたとか、お金を彼女に上げたのせいで盗んだ人と思われたとか、だって忘れっこないと思った。

だから怨めしい気持ちがだんだんたまって、嫌いになった。刑務所から出られたら、彼女を不幸にして見たいとおもった。これから復讐をはじめるはずだ。。 終わり

 

 

 

 

 

 

edit @ 24 Nov 2009 22:57:29 by kurai->เด็กวายยยคนหนึ่ง

คุไปดูตั้งแต่วันแรกคือนั่งหน้าสุดเลยอ่ะ ปวดคอด้วยอ่ะ แต่ว่าอยากดูวันนั้นมันก็มีหลายรอบแต่พอดีตอนนั้นรอบถัดไปมันจะรอบสี่โมงเย็นๆ เวลาเลิกมันจะเย็นเกิน

คงบอกอะไรไม่ค่อยได้เพราะไอ้คนข้างๆมันคุยกะเพื่อนมันตลอดบ้าง กินหนมบ้างอะไรแบบนี้ สันดานแย่จริงๆแถมโรงก็หนาววมาก ทำให้คุต้องลุกไปห้องน้ำตลอดเลย คิดว่าต้องดูซักอีกรอบ

แต่มันมีสองอารมณ์จริงๆนะ แบบกำลังอินถึงความโศกๆที่เบลกำลังทำอะไรแบบเสี่ยงๆเพื่อจะได้เจอสุดเลิพใช่ป่ะ แล้วเจคอบจะถอดเสื้อไมฟร้า ซับน้ำตาอยู่ดีๆต้องมาซับน้ำลายเฉย

แล้วฝูงหมาป่าพวกนั้นจะถอดเสื้อทำไมฟระ ให้ตายสิ แล้วมันก็ชวนจิ้นจริงๆนะนั่น คนอื่นที่ดูอาจจะชอบตาเอ็ดเวิรด์กันสินะ  คุชอบพ่อของเอ็ดเวิร์ด์ตั้งแต่ครั้งแรกที่ดูแล้ว ครั้งนี้ก็หนึ่งในสามผู้คุมกฏ นั่นมันแวมไพร์ในคราบเอลฟ์ ชัดๆอ๊างงง พอๆกับตอนที่ไปดูลอร์ดออฟเดอะลิงค์ ทุกคนจะเล็งไปที่เลโกลัสใช่ป่ะ คุเล็งไปที่เอลฟ์ข้างๆพ่ออาร์เวนอ่ะ เหอๆ

เหอๆเหลืออีกสองอาทิตย์แล้วจ้า เวลาขึ้นเขียงใกล้มาถึงแล้ว